De ochtendglimlach – Is het al terug 1 september?

Ik ben (niet meer) de blogger, die hier persoonlijke blogposten neerpent, maar soms moet dit nog wel eens kunnen tussen al die tech/marketing blabla.

Enja er is soms nood aan meer papablogs. Het blijft opmerkelijk dat er amper te vinden van zijn, terwijl je struikelt over de mamablogs. 😉

De afgelopen weken ben ik bezig met de evaluatiegesprekken met mijn teamleden en 1 van de vragen die ze voorgeschoteld krijgen is welke persoonlijke gebeurtenis het afgelopen jaar een grote impact op hen heeft gehad (al dan niet werkgerelateerd). Ook voor mezelf heb ik deze vragen eens nagegaan.

Ik kan dan persoonlijk direct beginnen over die wolk van een dochter, die in januari geboren is en zo ons gezin nog wat vrolijker heeft gemaakt.

Er is echter een ander wijziging sinds januari, die een nog veel grotere impact heeft gehad op mijn werk.

“Papa mij naar klasje brengen”

Sinds januari gaat de zoon naar “het klasje” en ik sta ervan versteld hoeveel impact dit op mijn ochtendroutine heeft gehad. Elke dag is dit 1 van mijn hoogtepunten, wat mijn dag echt maakt en me de nodige rust heeft gegeven (eens iets anders dan dat dagelijkse “high point” in de film America Beauty 😉 ).

12466148_10155438875593644_4771506553049797800_o

We hebben het geluk in een (60 jaar oude) woonwijk te wonen, waar de school op 700m wandelen ligt. Een heerlijke ochtendroutine dus om met de zoon op de arm naar het klasje te wandelen of achterop de fiets door de wijk te zoefen.

Ondertussen debatteren we over vraagstukken zoals: “Waar slaapt de maan?” of “Hoe groot is papa en hoe klein is het zusje?” of gewoon het met 2 uitgieren bij een ja-neen spelletje.

Vroeger keek ik soms meewarig naar ouders, die aan een schoolpoort bleven praten.

Nu weet ik wel beter en geniet ik ermee van om ‘s morgens ex-klasgenoten, familie, buren,… tegen te komen aan die schoolpoort en elkaar een welgemeende goedemorgen toe te wensen.

En dankzij al die dagelijkse contacten hebben we nu 2 weken een speelstraat voor de deur georganiseerd met enkele buren met bbq, springkasteel en vooral een autovrij speelpleintje. 🎉

 

Het belang van een rustige ochtendroutine

Ik merk nu de afgelopen maanden welk effect een dergelijke happy-ochtendroutine heeft op mezelf. Zonder haastwerk (hoera voor de zoon die goed meewerkt ‘s morgens) met een glimlach de dag kunnen starten is toch echt van goudwaarde.

Enja, ik besef welke luxe dat ik nu heb van zonder enige filedrukte naar mijn werklocatie te kunnen rijden en op 25min op kantoor te kunnen staan. ONBETAALBARE luxe!

Dat ik trouwens vanaf morgen die ochtendroutine hard ga missen. Is het al terug 1 september?

(Al moet ik toegeven dat mijn vrouw binnenkort terug begint met nachtshiften en ik me dan geregeld ‘s morgens over zoon & dochter ga moeten ontfermen. Brace yourself…)

kleingeluk

Gerelateerde berichten

Herman Maes - online marketeer DPO freelancer

Herman

Marketing strateeg en docent (Thomas More/UHasselt). Sinds 2002 reeds techblogger. Freelancer vanuit Dailybits rond SEO/HubSpot/Marketing strategie/GDPR/... en daarnaast ook gewoon papa thuis.

Schrijf je in op de maandelijkse Dailybits mailing voor tips, tricks en random stuff.

Abonneer
Abonneren op

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 Reacties
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
4 jaren geleden

Is het al terug 1 september? Nog eens van papablog doen… https://t.co/Cr1Le8zmNv #ochtendroutine

4 jaren geleden

De ochtendglimlach – Is het al terug 1 september?:

Ik ben (niet meer) de blogger, die hier persoonlijke… https://t.co/whujnqtc5L

4 jaren geleden

Het is inderdaad triestig gesteld met de papablogs. Maar kijk hier eens, mijn papablog! En een single dad blog dan nog wel! 🙂

4 jaren geleden

Heerlijk geschreven! Op naar 1 september! 🙂